Celeritas fugae

E testwiki
Jump to navigation Jump to search
“Canno Newtoni”, sive de celeritate fugae ab Isaaco Newtono illustrata. A summa altissimi montis, canno quidam proiectilia maiore maioreque velocitate explodit. Proiectilia A et B in terram denuo incidunt; proiectile C orbitam circularem sequitur; D autem sequitur ellipticam; demum proiectile E e planeta evadit.
“Canno Newtoni” sicut in editione Anglica anni 1728 libri Newtoni Formula:Op.[1]

Formula:ResFormula:Convertimus seu Formula:ResFormula:Convertimus in Formula:Creanda est minima celeritas cuidam corpori necessaria ut e contactu vel ex orbita circum aliud corpus evadat, dummodo:

Etiamsi ambo verba celeritatis et velocitatis vulgo adhiberi solent, casus vocabulo celeritatis melius descirbitur, cum velocitas sit vector (i.e. Formula:Creanda habeat), sed fugae celeritas eadem sit praeter directionem.

Massā corporis fugientis neglectā et corporibus inter se tangentibus, haec aequatio celeritatem describit fugae Formula:Eodem versu,

cf=2GMd

ubi:

Energia quam fuga requirit Formula:Eodem versu sic computatur,

Ef=GMmd

ubi m est massa corporis effugientis.

Si autem corpus est in orbita circulari, magnitudo velocitatis orbitalis eius (|𝐯𝐨|) totiens celeritati fugae congruit quotiens numerus unius radici congruit numeri duorum, i.e.:

cf=2|𝐯𝐨|1.414|𝐯𝐨|

Celeritates fugae planetarum systematis solaris, Lunae Solisque

Corpus Celeritas fugae a superficie
m/s km/s km/h
Sol 617 300 617.3 2 222 280
Mercurius 4 435 4.435 15 966
Venus 10 400 10.4 37 440
Tellus 11 200 11.2 40 320
Luna 2 300 2.30 8 280
Mars 5 000 5.00 18 000
Iuppiter 59 600 59.6 214 560
Saturnus 35 500 35.5 127 800
Uranus 21 300 21.3 76 680
Neptunus 23 300 23.3 83 880
Ceres 510 0.51 1 836
Pluto 1 200 1.20 4 320
Eris 2 700 2.70 9 720

Notae

Formula:NexInt

Formula:Physica-stipula Formula:Myrias