Inhibitor receptorii angiotensini II

Inhibitores receptorii angiotensini II vel antagonistae receptori AT1 vel brevius sartani sunt grex medicamentorum cum effectibus praecipue antihypertensivis, qui ad systematem renini-angiotensini-aldosteroni efficacem contra hypertensionem arterialis sunt.[1] Cunctorum inhibitorum receptorii angiotensini II Codex ATC est C09CA.
Effectibus similes sunt inhibitores enzymi angiotensinum convertentes, qui non angiotensini II receptoria obsident sed enzymum angiotensinum II formantem. Verbis aliis: Inhibitores enzymi angiotensinum convertentis prae angiotensinum II, verum hi inhibitores receptorii angiotensini II post angiotensinum II agunt.
Historia
Anno 1898, Robertus Tigerstedt physiologus Finnicus primus enzymum renini inter renes et systematem cardiovasculare connectere descripsit.[2]
Substantia singulares
| Codex ATC | Substantia | DDD (mg) | Vasopressionis inhibitio [gradus / dosis] |
Tempus semivitae biologicum (horae) |
|---|---|---|---|---|
| C09CA01 | Losartanum | 50 | 30% / 100mg | 7 (6-9) |
| C09CA02 | Eprosartanum | 600[3] | ||
| C09CA03 | Valsartanum | 80 | 30% / 80mg | 6 |
| C09CA04 | Irbesartanum | 150[4] | 40%/ 150mg | 13 (11-15) |
| C09CA05 | Tasosartanum | |||
| C09CA06 | Candesartanum | 8 | 9 | |
| C09CA07 | Telmisartanum | 40 | 40% / 80mg | 24 |
| C09CA08 | Olmesartanum | 20 | 61% / 20mg | 13 |
| C09CA09 | Azilsartanum | 40 | 60% / 32mg | 11 |
| C09CA10 | Fimasartanum | 9 (7-11) |
Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque has substantias includit:
- Losartanum
- Eprosartanum
- Valsartanum
- Irbesartanum
- Tasosartanum
- Candesartanum
- Telmisartanum
- Olmesartanum
- Azilsartanum
- Fimasartanum
Nonnulli inhibtores receptorii angiotensini, qui adhuc nondum in Systemate classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique invenitur sunt:
- EXP-3174 — losartani metabolitus est (losartani acidum carboxylicum)[5]
- Saprisartanum[6] — losartano similis est.